· 70’lerin ortasından sonra doğan “Y Kuşağı” olarak adlandırılan grubun yüzde 96’sı bir sosyal ağın üyesi.
· ABD’de evlenen her 8 çiftten biri, sosyal ağlar üzerinden tanışıyor.
· Facebook’a 9 ayda katılan yeni üye sayısı 100 milyon. 50 milyon kullanıcıya ulaşmak için televizyon 13 yıl, internet 4 yıl beklemişti.
· 2007’nin sonlarında Microsoft Facebook’un yüzde 1,6 hissesini 240 milyon Dolara satın aldı. Şubat 2004’te hobi olarak başlayan Facebook’un piyasa değeri 4 yılda 15 milyar dolara çıkmış oldu.
· 400 milyondan fazla üyesi olan Facebook bir ülke olsaydı, dünyanın en kalabalık 4. ülkesi olacaktı.
· ABD’de eleman bulmak için öncelikli olarak Linkedin’e başvuran şirketlerin oranı yüzde 80.
· Yeni nesil, mevcut sosyal iletişim olanakları karşısında e-posta’yı tamamen bırakma eğiliminde. Boston Üniversitesi 2009’dan sonra kaydolan öğrencilerine e-posta hesabı açmayı bıraktı.
· Facebook’u kendi dillerinde kullanmak isteyen İspanyollar, Facebook’un bu işi ele almasını bekleyemeyip siteyi İngilizce’den İspanyolca’ya 4 haftada çevirdi. İşin Facebook’a maliyeti sıfır.
· YouTube, Yahoo’yu bile sollayarak Google’dan sonra dünyanın en büyük arama motoru haline dönüştü. (Kaynak: ComScore Ağustos 2008)
· Twitter kullanıcıları Ashton Kutcher’ı ve Ellen Degeneres’i takip edenlerin toplamı İrlanda, Norveç ve Panama nüfusundan fazla.
Websitelerinden örnekler 
New York City State University Sürdürülebilirlik ile ilgili çalışmalarını “Sustainability Office” altında topluyor. Ayrıca “NC State University Sustainability Office” adında bir Facebook grubu ile çalışmalarına devam ediyorlar.
Dijital çağda katalogların hükümdarlığı sürüyor
Twitter’ın kullanıcılarından yıllık 10 Dolar ücret almaya başlamasının şimdi tam zamanı. 10 Dolar’lık bir hizmet sağladığını düşünmeyenler de, bu servisten yararlanmamalı. Tüm kullanıcılara verilecek iki aylık süre sonunda kredi kartı veya diğer bir yolla siteye kayıt olmayanların ise hesabı silinmeli. Phil Shapiro PC World’deki yazısında bunu öneriyor. Peki ama neden? Shapiro’ya göre Twitter’ın yıllık ücret uygulaması 2 olumlu gelişmeyi de beraberinde getirecek. Birincisi şirketin düzenli bir gelir kaynağına kavuşacak olması. Shapiro’ya göre ne Twitter kullanıcılarının ihtiyaçlarına ne de Twitter ekosisteminin gereklerine 60 kişilik bir ekiple yetebilmek mümkün değil. Yıllık ücret uygulaması ile yaratılacak ekstra gelir ise yeni çalışanların işe alınmasını ve hizmet kalitesinin artmasını sağlayabilecek. İkinci olumlu gelişme ise Twitter’daki bilgi kirliliğinin temizlenecek olması. Nasıl mı? Bu uygulama pek çok spam hesabın silinmesine neden olacak. Böylelikle istenilen kişiler ve onları takip edenler daha rahat izlenilebilecek, söylemek istedikleri daha net duyulabilecek. İzlemek istediğiniz kişinin bir milyon takipçisi arasında kaybolmak yerine, hem izlediğiniz kişiyi hem de onunla benzer fikirleri paylaşan gerçek kişileri daha rahat ayırdetmenizi sağlayacak.
ComScore adlı araştırma şirketine göre Ağustos ayında 18-34 yaş arasındaki internet kullanıcılarının yüzde 85′i Facebook, MySpace veya Twitter’ı ziyaret etmiş. Pew Research Center tarafından Mayıs ayında yapılan bir araştırma ise 18-29 yaş aralığındakilerin haftada en az bir kez sosyal ağ sitelerine girdiğini ortaya koyuyor. Facebook bugün 300 milyon üyeye ulaşmış durumda. Aylık site trafiğine bakıldığında ise, Ağustos ayında Facebook 92 milyon, MySpace 64 milyon, Twitter ise 20 milyon gibi rakamlara ulaştı. Peki, böyle bir dönemde özellikle 20′li veya 30′lu yaşların başlarında olup da bu tür sosyal ağlara katılmayı reddeden birileri var mı? Garip ama evet var! Eşinin, arkadaşlarının ısrarlarına, milyonların bu sitelere akın etmesine rağmen ağlara katılmayı reddedenler de bulunuyor. Ancak sanılanın aksine bu kişiler içine kapanık, asosyal insanlar değil. Tersine, oldukça renkli hayatlara sahip kişiler bu ağlara katılmayı istemeyebiliyor. Örneğin dans topluluğu üyesi genç bir kadın, bir hip hop sanatçısı, babası Microsoft’ta yazılım mühendisi olarak çalışan Georgetown Üniversitesi mezunu bir genç… Neden mi reddediyorlar? Kimi bu ağları zaman kaybı olarak görüyor, kimi özel yaşamını paylaşmaktan kaçınıyor, kimi gerçekten önem verdiği işlere odaklanabilmek için bu tip sitelerden uzak duruyor. Onlar için iletişim konusunda ise hala eski yöntemler geçerli. Yüz yüze iletişimi tercih ediyor, belki dar ama daha seçilmiş bir arkadaş çevresi oluşturuyorlar. Özel yaşamlarını korumak içinse inatla direniyorlar.
Rutgers Üniversitesi tarafından yapılan bir araştırma her 5 Twitter kullanıcısından 4′ünün, makale veya haber gibi bilgiler değil, daha çok kendileriyle ilgili bilgiler postaladığını ortaya koyuyor. Bu iki tip kullanıcı için ise 2 ilginç terim ortaya çıkıyor: “meformers” ve “informers”. İletişim profesörleri Mor Namaan ve Jeffrey Boase ile Chih-Hui Lai adlı doktora öğrencisi tarafından geliştirilen terimlerden “meformer”, hissettiklerini, o anda uğraştıkları işleri mesaj olarak gönderenler için kullanılıyor. “Informers” ise makale ve haber linklerini gönderen kullanıcılar için geliştirilmiş. Namaan ve Boase, 10 takipçisi olan ve en az 10 mesaj göndermiş 350 Twitter kullanıcısını rasgele seçmiş. Her kullanıcının 10 mesajını inceleyen profesörler, bu mesajları içerik bazında değerlendirerek çeşitli kategorilere ayırmış. Yapılan araştırmada kullanıcıların gönderdikleri çeşitli mesajların ardındaki psikolojik nedenlere henüz bakılmamış olsa da, “meformers” ve “informers” arasında bazı önemli farklar olduğu ortaya çıkmış. Örneğin kadınların erkeklere göre kendileriyle ilgili olan mesajları daha çok gönderdiği görülmüş. “Informers” olarak tanımlanan kullanıcıların ise daha çok arkadaşı olduğu ortaya çıkmış. Bu gruptakilerin ortalama 131 arkadaşı ve 112 takipçisi bulunurken, “meformers” kullanıcılar ortalama 61 arkadaşa ve 42 takipçiye sahip. Araştırmadan çıkan bir diğer ilginç sonuç ise kişinin durumunu belirten mesajların daha çok cep telefonundan gönderildiği. Bu tür mesajların yüzde 51′i cepten, yüzde 37’si ise mobil olmayan araçlar aracılığı ile gönderilmiş. Araştırma aynı zamanda “informers” kullanıcıların hem daha fazla mesaj gönderdiğini hem de diğer kullanıcılara daha çok yanıt verdiğini ortaya koyuyor.
Facebook’un üye sayısı geçtiğimiz ay 300 milyona ulaştı. Nielsen verileri ise her bir kişinin ayda ortalama 6 saatini burada geçirdiğini belirtiyor. Hal böyle olunca pek çok marka da bu dev izleyici kitlesine ulaşabilmek üzere Facebook’a akın ediyor. Üstelik bu sitede bir sayfa oluşturmanı hiçbir maliyeti de bulunmuyor. Facebook platformunda kaç markanın kendisine bir sayfa oluşturduğu ile ilgili bir istatistik tutulmamış. Ancak, ünlü markaların çoğunun bir Facebook sayfası bulunuyor. En popüler 15 sayfanın 3′ü ise Coca-Cola, Starbucks ve Skittles’a ait. Hayran kitlesinin büyüklüğü, fayda sağlayan içeriğin yayınlanması ve sunulan interaksiyonun kapsamı Facebook’ta başarıyı getiren faktörler. Markaların Facebook performansı incelendiğinde ise ortaya ilginç sonuçlar çıkıyor. Coca-Cola, Best Buy, Starbucks ve Microsoft gibi kimi dev markalar Facebook’ta oldukça iyi bir performans sergilerken; Burger King, Walmart, Dell ve Geico gibi kimilerinin ise mevcut ve potansiyel müşterileriyle iletişim kurma şansını iyi değerlendiremedikleri görülüyor. Coca Cola sayfasını ele alacak olursak; 3.7 milyon fan ile son derece başarılı bir sayfa. İlginç olan bu sayfayı şirketin değil iki tüketicinin oluşturmuş olması. Cola ise daha sonra bu iki tüketiciyi şirkete davet etmiş ve sayfayı yönetmeye devam etmelerini istemiş. Tabi Cola- Cola ile birlikte… Cola’nın ulaşabildiği bu büyük kitleyle kıyaslandığında rakibi Pepsi’nin oldukça büyük bir fırsatı kullanamadığı görülüyor. Çünkü Pepsi’nin hayran sayısı sadece 250 bine ulaşmış durumda. Yine başarılı markalardan Best Buy, Facebook sayfasında fan sayısını 842 bine ulaştırırken, Walmart herhangi bir içeriğe sahip olmayan sayfasında 17 binden az hayrana sahip. Bir diğer dev marka Microsoft 300 bin kişiye ulaşmış ancak Dell 40 binde kalmış. Adidas 2.1 milyon kişiye ulaşırken, Nike 382 bin hayranına ulaşabiliyor.
Daha çok şirket sözcülerinin üstlendiği kamusal alanda şirketi temsil etme görevini, bloglar ve blog yazarları yapıyor. Sözcülük söz konusu olduğunda bir çok büyü şirket yüzünü bloglara dönüyor. Örneğin Microsoft sözcüsü kendisinden yorum isteyen bir gazetecinin bu isteğini reddediyor ve 2 çalışanın blog linkini bu gazeteciye gönderiyor. Profesyonel futbol takımları da oyuncu ve çalışan bloglarını sözcüleri olarak benimseyenler arasında yer alıyor. Burson-Marsteller’ın yaptığı bir sosyal medya araştırması, Fortune 100 şirketlerinin yaklaşık üçte birinin kurumsal bloglara sahip olduğunu ortaya koyuyor. Teknoloji ve telekomünikasyon şirketleri ise en çok kurumsal blog sitesine sahip şirketler arasında yer alıyor. Sadece Microsoft’un 2 bin 500′ün üzerinde kurumsal blogu bulunuyor. Fortune 100′de yer alan sağlık kurumu ve sigorta şirketlerinin ise hiçbiri bir bloga sahip değil.